علم و فرهنگ ازجمله مسائل هستند که همواره با یکدیگر ارتباط داشته و نظریه‌پردازان مختلف به دنبال کشف نوع ارتباط بین آن‌ها هستند. بر اساس دیدگاه فلسفه اسلامی، علم به‌عنوان پایه و مبنای فرهنگ و تمدن جوامع بشری معرفی می‌شود که برای قضاوت آن تمدن باید به بررسی مبانی علمی آن پرداخت. از‌این‌رو در صورت تخریب یا تزلزل مبانی علمی یک فرهنگ و تمدن، قابل‌دفاع ‌بودن شعارها و آرمان‌های آن از بین‌ رفته و پای تحریف به عرصه آن باز می‌گردد. یکی از مهمترین عوامل تزلزل ساختمان علم، تنزل مقام صدور آن از جایگاه متافیزیکی و سقوط آن به ورطه زبان و پدیده‌های اجتماعی است. این تنزل که نتیجه‌ای جز ورود مقوله نسبیت به ساختمان علم ندارد، هنجارهای فرهنگی برآمده از آن علم را نیز متزلزل ساخته و آن‌ها را عصری می‌نماید. ژورنالیسم اندیشه مدرن یکی از مهمترین ابزارهایی است که با تنزل ساحت علوم به ادبیات سطحی و مبتذل، با وجود همراه‌سازی توده جامعه با خود، ریشه‌های علمی تمدن جوامع را نشانه می‌رود. مدل سایبری و معاصر این نوع از ژورنالیسم نیز به دلیل ویژگی‌های خاصی همچون برساختی ‌بودن محتوا، اقتضایی و زمانمند بودن، غلبه فردگرایی، ابتنای بر مولتی‌مدیا، محوریت زبان و مخاطب‌محوری، نسبت به مدل‌های پیشین تاثیرگذاری بیشتری در مسیر تنزل ساحت علم و تخریب مبانی تمدنی دارد. در کشور ما نیز ژورنالیست‌های اندیشه فعال، در تحلیل مسائل مختلف ابتدا به سراغ ناموجه‌ نشان ‌دادن مبانی اندیشه‌ای نهفته در عناصر و هنجارهای فرهنگی رفته و درنهایت به‌صورت غیرمستقیم، اصل ایدئولوژی اسلام و انقلاب را نشانه می‌روند. مقاله پیش‌رو سعی دارد تا با استفاده از روش تجربه‌نگاری فضای مجازی، فرآیند این تخریب را تبیین نماید.