هدف: هدف این پژوهش، تبیین ظرفیت‌های نمایشی برخی از روایت‌های تذکره‌الاولیاء برای نگارش فیلمنامه انیمیشن است و بر همین اساس به‌دنبال کشف عناصر درام موجود در این اثر و کاربردی‌کردن آن‌ها برای استفاده در انیمیشن می‌باشد.
روش‌شناسی پژوهش: این پژوهش از روش تحلیل روایت بهره برده است، به این صورت که اذکار «معروف کرخی»، «حسن بصری»، «جنید بغدادی»، «رابعه»، «ابوسعید ابوالخیر» و «مالک دینار» به‌عنوان نمونه هدفمند انتخاب شده و سپس عناصر درام موجود در هر ذکر (روایت) مورد تجزیه‌و‌تحلیل قرار گرفته است. درنهایت نیز مثال یا ایده‌ای برای به تصویر درآمدن در قالب انیمیشن متناسب با محتوای هر ذکر، به‌منظور کاربست آن در نگارش فیلمنامه انیمیشن پیشنهاد شده است.
یافته‌ها: بیشتر عناصر درام ازجمله آغاز، میانه و پایان، ستیز، آشفتگی، پیچیدگی، بحران، کشش و غیره در روایت‌های منتخب تذکره‌الاولیاء به صورت بالقوه حضور دارد. منظور از بالقوه این است که آنچه به‌عنوان عناصر درام از دل متن اصلی هر روایت استخراج شده است، الزاماً تمامی ویژگی‌های نظری عناصر درام را دربرنمی‌گیرد. برخی از عناصر مانند تفکیک احباب و اجتماع ضدین در هیچ‌یک از روایت‌ها کشف نشدند و عنصر کنایه نیز در نیمی از روایت‌ها حضور داشته و در نیمی دیگر یافت نشد. عناصر هماهنگی و منولوگ نیز در دو مورد از روایت‌ها دیده نشدند.
بحث و نتیجه‌گیری: با توجه به عناصر درام کشف‌شده از روایت‌های منتخب تذکره‌الاولیاء و همچنین تناسب محتوای این روایت‌ها با ویژگی‌های قالب انیمیشن، این روایت‌ها ظرفیت لازم برای تبدیل‌شدن به یک اثر نمایشی به‌ویژه انیمیشن را دارا هستند.