هدف: این پژوهش درصدد بررسی ماهیت اخلاق در تعاملات رفتاری رسانههای نوین بر اساس ماهیت ارتباطی آنهاست و بر نقش اخلاق در هدایت رفتار کاربران در فضای مجازی تأکید میکند. روششناسی پژوهش: روش پژوهش این مقاله توصیفی-تحلیلی است و با استفاده از منابع اسنادی به تحلیل پدیدهها پرداخته است. همچنین رویکرد مقاله، ترکیبی از فرهنگشناسی و رسانهشناسی است که به بررسی نقش اخلاق در تعاملات رفتاری در بستر رسانههای نوین میپردازد. یافتهها: یافتههای مقاله نشان میدهد رسانههای نوین نقش مؤثری در شکلگیری و گسترش ارزشهای اخلاقی دارند و با توجه به تغییر شکل تعاملات در فضای دیجیتال، مفاهیم سنتی مانند حریم خصوصی و مسئولیتپذیری نیاز به بازتعریف دارند. چالشهایی همچون انتشار اخبار جعلی، نقض حریم خصوصی و گمنامی کاربران، ضرورت توجه به اخلاق در رسانهها را دوچندان کرده است. مقاله تأکید میکند که اخلاق رسانهای باید با فرهنگ و باورهای دینی هر جامعه هماهنگ باشد و برای تقویت آن، آموزش سواد رسانهای، تدوین منشورهای اخلاقی و ارتقای تفکر انتقادی ضروری است. بحث و نتیجهگیری: نتیجهگیری مقاله بیان میکند که با توجه به گسترش تعاملات در فضای دیجیتال و چالشهای اخلاقی ناشی از آن، تدوین منشور اخلاقی یکپارچه بر پایه ارزشهای فرهنگی و دینی ضروری است. همچنین نقش آموزشهای اخلاقی و رسانهای در توانمندسازی کاربران برای تصمیمگیری درست و مسئولانه در فضای مجازی حیاتی است. تقویت اخلاق در رسانهها مستلزم همکاری میان نهادهای آموزشی، رسانهای و فناوری برای ایجاد فضای دیجیتال سالم، امن و فرهنگی است.
