هدف: عشق از مهم‌ترین مضامین موجود در دنیای ادبیاتِ همه فرهنگ‌های جهان، از جمله ادبیات فارسی، است. و به طبع این امر، نظریه‌های گوناگونی در باب عشق عرضه شده است. از جمله، استرنبرگ در نظریه مثلث عشق معتقد است که وجود مؤلفه‌های صمیمیت، شور و تعهد می‌توانند هفت نوع عشق را بسازد. هدف از پژوهش حاضر کاربست این نظریه در خصوص زنان عاشق در سه منظومه نظامی است. به عبارت دیگر، در این پژوهش می‌کوشیم نظریه استرنبرگ در باب عشق را در مورد زنان عاشق در سه منظوره مذکور به کار ببندیم تا ببینیم که عشق آنان از چه نوع است.
روش‌شناسی پژوهش: این پژوهش با روش توصیفی- تحلیلی انجام شده است. در بخش توصیفی اطلاعات از طریق اسنادی و کتابخانه‌ای به دست آمده و در بخش تحلیلی برای دست‌یابی به هدف پژوهش، سه منظومه نظامی به طور کامل مورد مطالعه قرار گرفت و مضامین ارتباطات عاطفی، کنش‌ها و مکالمات شخصیت‌های زن داستانی که دلالت بر عشق دارند با توجه به نظریه مثلث عشق استرنبرگ استخراج شده و سپس به تحلیل محتوای این مطالب پرداخته شده است.
یافته‌ها: ماحصل کاربست نظریه استنبرگ در باب عشق بر شخصیت‌های زن عاشق در سه منظومه نظامی در این مقاله این بود که چهار نوع عشق در آن‌ها یافت شد: عشق آرمانی، عشق کورکورانه، عشق متعهدانه و عشق رمانتیک.
بحث و نتیجه‌گیری: عشق‌های زنان در سه منظوره مذکور بازتابی از ناخودآگاه جمعی ایرانیان در باب عشق است و به نظر می‌رسد که نظامی در بازنمایی این ناخودآگاه جمعی کوشیده است. اقبال عامّ مخاطبان به این مجموعه علی‌القاعده ریشه در همین امر دارد.