هدف: بررسی و تبیین کاربردی که ممکن است تعارض‌های اخلاقی در سیر تحول منحنی دراماتیک شخصیت داشته باشند.
روش‌: در تحقق پژوهش میان‌رشته‌ای حاضر از سه روش بهره برده‌ایم: جهت نقب زدن به درون شخصیّت و پروراندن ابعاد مختلف حیات درونی‌ آن از روان‌شناسیِ تجربی؛ برای استخراج پیش‌فرض‌ها و لوازم منطقی از تحلیل فلسفی و برای کشف معنای آثار از هرمنوتیک هنری.
یافته‌ها: برای یک شخصیت دراماتیک در مواجهه با تعارض‌های اخلاقی می‌توان یازده مرحله را ترسیم کرد. این مراحل که در طی آنها شخصیت با کنش‌های درونی و بیرونی خودش آرام‌آرام متحول می‌شود، عبارت‌اند از:

وضع اولیه؛ 2. بروز تعارض اخلاقی؛ 3. انکار و کشمکش شخصیت برای فرار از تعارض؛ 4. ناکامی و خشم؛ 5. تشکیک در اصل اخلاقی؛ 6. ناامیدی؛ 7. پذیرش و بازگشت به اخلاق؛ 8. تصمیم‌گیری برای انتخاب کم‌هزینه‌تر؛ 9.کنش اخلاقی؛ 10. بروز هزینه‌ها و فایده‌های کنش اخلاقی؛ 11. واکنش نسبت به هزینه‌های مترتب بر کنش.

نتیجه‌گیری: در تعارض‌های اخلاقی، شخصیت باید دشوارترین انتخاب‌های اخلاقی خود را صورت دهد و این انتخاب‌ها می‌توانند مهم‌ترین تحوّلات را در شخصیت رقم زنند و از مهم‌ترین عوامل در شکل‌گیری منحنی شخصیّت در یک درام می‌باشند.