مطالعات دینی رسانه

مطالعات دینی رسانه

تجلی آموزه توبه به مثابه کنش دراماتیک در پیرنگ اصلاح

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان
1 دانشگاه صدا و سیمای قم
2 اداره کل پژوهش‌های اسلامی رسانه
چکیده
هدف: پی‌رنگ یکی از مهم‌ترین ارکان فیلمنامه است که از جهت مضمون و سیر تحولِ شخصیت انواع گوناگونی دارد. پی‌رنگِ اصلاح، یکی از انواع پی‌رنگ است که قرابت زیادی با آموزه توبه دارد. باتوجه‌به اهمیت توبه و اصلاح در آموزه‌های دینی، در این پژوهش تلاش شده مواد لازم جهت نگارش پی‌رنگ را با موضوع توبه در اختیار مخاطب قرار دهد.
روش‌: در این پژوهش جمع‌آوری اطلاعات به‌صورت کتابخانه‌ای است. در ادامه با روش تحلیل روایت، پی‌رنگ چهار قصۀ توبه‌محور، براساس نظریه پی‌رنگ جان تروبی تحلیل می‌شود و عناصر پی‌رنگ اصلاح اصطیاد می‌گردد؛ درنهایت نیز آموزه توبه با پی‌رنگ اصلاح تطبیق داده می‌شود تا تأثیرات و تجلی توبه را در این پی‌رنگ نشان دهیم.
یافته‌ها: براساس نتایج حاصل‌شده، پی‌رنگ اصلاح پنج عنصر دارد:
الف: انجام خطا یا گناه؛
ب: عامل ایجاد پشیمانی؛
ج: اظهار پشیمانی؛
د: جبران؛
هـ: پذیرش توبه.
از طرفی باتوجه‌به عامل پشیمانی و تأثیر آموزه توبه در پی‌رنگ اصلاح، این پی‌رنگ به سه زیرمجموعه تقسیم می‌شود:
الف) گاهی پشیمانی به‌واسطه قرارگرفتن شخصیت خطاکار در موقعیت دشوار است؛ مانند قصه حضرت یونس(علیه‌السلام)؛
ب) گاهی پشیمانی به‌واسطه مواجهه با امری مقدس به شکل مستقیم است؛ مانند قصه فرانسیس آسیسی و فضیل‌بن عیاض؛
ج) گاهی نیز پشیمانی به‌واسطه شخص دیگری است؛ مانند قصه کعب‌بن مالک.
نتیجه‌گیری: باتوجه‌به این تقسیم‌بندی، نویسندۀ فیلمنامه دینی با پی‌رنگ توبه، می‌توا‌ند براساس انواع عامل پشیمانیِ پی‌رنگ‌ها، فیلمنامه‌های متعددی به نگارش درآورد.
کلیدواژه‌ها

  1. قرآن کریم.
  2. نهج‌البلاغه.
  3. ابن‌هشام، عبدالمالک‌بن هشام (1377). سیرت رسول‌الله. ترجمه رفیع‌الدین اسحاق‌بن محمد همدانی. تهران: انتشارات خوارزمی.
  4. ایرانی، ناصر (1380 ). هنر رمان. تهران: نشر آبانگاه.
  5. باقری‌صدر، محمد (1398). مفهوم‌شناسی توبه. حدیث و اندیشه، 28، 39-55.
  6. بهمنی، مهرزاد (۱۳۹۰). تحلیل روایت و کاربرد آن در رسانه. تهران: مرکز تحقیقات صداوسیمای جمهوری اسلامی ایران.
  7. بی‌توبیاس، رونالد (1395). بیست کهن‌الگوی پی‌رنگ و طرز ساخت آن. ترجمه ابراهیم راه‌نشین. تهران: نشر ساقی.
  8. تروبی، جان (1392). آناتومی داستان. ترجمه محمد‌ گذر‌آبادی. تهران: نشر ساقی.
  9. جعفری، زهره (۱۳۹۲). بررسی مقایسه‌ای نظام‌های عرفانی فرانسیس آسیزی و شیخ‌نجم‌الدین کبری. پایان‌نامه کارشناسی ارشد. دانشکده ادبیات و علوم‌ انسانی دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکزی.
  10. حافظ‌نیا، محمدرضا (1385). مقدمه‌ای بر روش تحقیق در علوم انسانی. تهران: انتشارات سمت.
  11. خلیل‌پور، محمد؛ عبیدی‌نیا، محمدامیر (۱۳۹۵). سیمای حضرت یونس% در قرآن و متون تفسیری و بازتاب آن در شعر فارسی. گردهمایی سراسری انجمن ترویج زبان و ادب فارسی.
  12. صاحب الفصول، محمدامین (1395). بررسی ویژگی‌های پی‌رنگی سه فیل )اسب تورین، لاک و پسرانگی) و ارتباط ساختار پی‌رنگی آنها به نحوه دکوپاژ فیلم. پایان‌نامه کارشناسی‌ارشد. دانشکده پردیس فارابی دانشگاه تهران.
  13. طوسی، محمدبن حسن (۱۴۱۴). الامالی (ج 1). قم: نشر دارالثقافه.
  14. کلینی، محمدبن یعقوب (۱۳۸۷). اصول کافی (ج 3). ترجمه مهدی آیت‌اللهی. تهران. نشر جهان‌آرا.
  15. مصباح‌ یزدی، محمدتقی (1390) سجاده‌های سلوک (ج 1). قم: انتشارات مؤسسه آموزشی پژوهشی امام خمینی).
  16. مقدادی، بهرام (1393). دانشنامه نقد ادبی از افلاطون تا به امروز. تهران: نشر چشمه.
  17. مک‌کی، رابرت (1397). داستان، ساختار، سبک و اصول فیلم‌نامه‌نویسی، ترجمه محمد گذرآبادی. تهران: نشر هرمس.
  18. وب‌سایت پرسمان (1391). داستان توبه فضیل‌بن عیاض. بازیابی شده در 24 دی 1401 از:
  19. https://www.porseman.com/article/%D8%AF%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86-%D8%AA%D9%88%D8%A8%D9%87-%D9%81%D8%B6%D9%8A%D9%84-%D8%B9%D9%8A%D8%A7%D8%B6/138750