Religious Studies of the Media

Religious Studies of the Media

Changing the Pattern of Inference in Media Jurisprudence

Document Type : Original Article

Author
Senior researcher of the institute
Abstract
Abstract
Undoubtedly, methodology in the field of jurisprudence is one of the topics of jurisprudential philosophy that is considered as a second-degree knowledge. On the other hand, the change in the scale of methodology is a change in the jurist's perspective from a subject-oriented approach to a system-oriented approach.
One of the damages of the common methodology of jurisprudence is the lack of precise recognition of new subjects and issues and how to adapt jurisprudential and legal evidence for understanding the legal ruling in that subject. In media jurisprudence, a subject-oriented approach and a methodological system-oriented approach should be considered to solve its jurisprudential issues from legal sources. The central claim of this article is that there are differences between the common jurisprudential methodology and specialized jurisprudential methods such as media jurisprudence, which affect the recognition of the subject and the inference of the ruling. To achieve this goal, the concept of variable discussion and the traditional and additional jurisprudential methodology are explained, and finally, the differences between emerging subjects and common jurisprudential subjects are discussed. This research has concluded, using a descriptive-analytical method and library information gathering tools, that there is a new framework for media jurisprudential methodology, so that, based on its evidence and conditions, if a jurist looks at it with general jurisprudential inference methods, he will discover, infer, and issue a specific ruling, and if he looks at it with specialized and additional jurisprudential methods, he will have other discoveries and inferences. In this research, the triple method of jurisprudential discovery in media jurisprudence is explained and proposed.
Keywords

  1. اسلامی، رضا (1387). اصول فقه حکومتی. قم: پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامی.
  2. اصفهانى، محمد حسین (1429). نهایة الدرایة فی شرح الکفایة. بیروت موسسة آل‌البیت( لاحیاء التراث‏.
  3. انصاری، مرتضى (1415). القضاء و الشهادات. قم: کنگره جهانى بزرگداشت شیخ اعظم انصارى.
  4. انصارى، مرتضى (1415). کتاب المکاسب. قم: کنگره جهانى بزرگداشت شیخ اعظم انصارى.
  5. بری، باقر (1421). فقه‌النظریه عند الشهید الصدر. بیروت: دارالهادی.
  6. جاحظ، عمرو (۱۳۵۱ق /۱۹۳۲م). البیان والتبیین. به کوشش حسن سندوبی. قاهره: مطبعه الاستقامه.
  7. جرجانی، عبدالقاهر بن عبدالرحمان (1422). دلائل الإعجاز فی علم المعانی. بیروت – لبنان: دارالکتب العلمیة.
  8. جمعى از پژوهشگران (1426). فرهنگ فقه مطابق مذهب اهلبیت(. قم: مؤسسه دائرة المعارف فقه اسلامى بر مذهب اهل بیت(.
  9. جناتی، محمد ابراهیم (1374). ادوار اجتهاد از دیدگاه مذاهب اسلامی. تهران: کیهان.
  10. جناتی، محمدابراهیم (1377). شیوه‌های کلی استنباط در فقه. اندیشه حوزه. 12. 45-66.
  11. خراسانی، رضا (١٣٩۴). روش‌شناسی فهم اجتهادات سیاسی فقیهان در چارچوب فقه‌النظریه. علوم انسانی. ٢١ (٨۴). ٢٩ -٧
  12. خویى، ابوالقاسم. (1422). مصباح الأصول. مقرر: سید محمدسرور واعظ حسینی بهسودی. قم: موسسة إحیاء آثار السید الخوئی.
  13. دهخدا، علی اکبر (بی‌تا). لغتنامه. تهران: دانشگاه تهران.
  14. زمخشری، محمود بن عمر. (بی تا). الکشاف. بیروت: دارالکتب العربی.
  15. ساروخانی، باقر (1375). روش‌های تحقیق در علوم اجتماعی. تهران: پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی.
  16. صدر، سیدمحمدباقر (1423). دروس فی علم الأصول؛ الحلقة الثالثة. قم: طبع مجمع الفکر.
  17. صدر، سیدمحمدباقر (1425). المعالم الجدیدة للاصول. قم: المؤتمرالعالمى للامام الشهید الصدر.
  18. ضیائی بیگدلی، محمدرضا (۱۳۸۴). متدولوژی حقوق بین‌الملل. مجله پژوهش حقوق و سیاست. 7 (۱۵ و ۱۶).
  19. طبرسی، فضل بن حسن ( ۱۴۱5). مجمعالبیان فی تفسیر القرآن. بیروت: مؤسسة الاعلمی.
  20. طوسی، محمد بن حسن (۱۴۰۹). التبیان فی تفسیر القرآن. قم: مکتبة الاعلام الاسلامی.
  21. عسقلانی، ابن حجر احمد بن علی (بی تا). فتح الباری شرح صحیح البخاری. بیروت: دارالمعرفة.
  22. فیومى، احمدبن محمد مقرى (بی‌تا). المصباح المنیر فی غریب الشرح الکبیر للرافعی. قم: منشورات دارالرضی.
  23. کازنوو، ژان (1387). جامعهشناسی وسایل ارتباط جمعی. باقر ساروخانی و منوچهر محسنی. تهران:اطلاعات.
  24. کشاف الغطاء، جعفر (1422ق). کشفالغطاء. قم: انتشارات دفتر تبلیغات اسلامی.
  25. لطفی، محمدجواد، علیدوست، ابوالقاسم (1399). مقایسه روش اجتهادی صاحب جواهر و محقق خویی. جستارهای فقهی و اصولی. 6(2). پیاپی 19. 137-167.
  26. محمودی، اکبر (1399). روش‌شناسی اجتهاد در مسائل نوپدید. جستارهای فقهی و اصولی. 6(19).
  27. مرتضوی‌نژاد، سیدمهدی، میرباقری، سیدمحمدمهدی (1396). روش‌شناسی فقه حکومتی. پژوهشنامه میان‌رشته‌ای فقهی، 2 (10) .119-147.
  28. مکارم شیرازى، ناصر (1427). دائرةالمعارف فقه مقارن. قم: انتشارات مدرسه امام على بن ابى طالب.
  29. نجفی، حسن (1404). جواهرالکلام فی شرح شرائع الاسلام. محقق: عباس قوچانی. بیروت: داراحیاء التراث العربی.
  30. نراقی، ملااحمد (۱۴۱۵). مستندالشیعه فی احکام الشریعة. قم:‌ مؤسسه آل‌البیت(.
  31. نعیمیان، ذبیح‌الله (1397) .افق‌گشایی «فقه النظریه شهید صدر» در عرصه تدبیر سیاسی. بازیابی شده در تاریخ 4 فروردین 1402 از mehrnews.com .
  32. نهاوندی، علی (1395) .سلسله مباحثی درباره فقه رسانه. تهران: مرکز پژوهش و سنجش افکار صداوسیما.
  33. واسطی، عبدالحمید؛ اسماعیلی، مجید (1394). اجتهاد سیستمی راهبرد کلان تولید الگوی اسلامی پیشرفت. مجله سیاست متعالیه.