دانشگاه صدا و سیما مطالعات دینی رسانه 2645-7695 7 27 2025 10 23 The Authority (Hujiyyah) of Fatwas Inferred by Artificial Intelligence in Shi’i Jurisprudence (Fiqh) حجیت فتاوای استنباط شده توسط هوش مصنوعی در فقه شیعه 7 33 236363 10.22034/jmrs.2025.456909.1203 FA منصور غفاری گوشه کارشناسی ارشد دین و رسانه، گروه فرهنگ و ارتباطات، دانشکده دین و رسانه، دانشگاه صداوسیما، قم، ایران کمال اکبری دانشیار گروه فرهنگ و ارتباطات، دانشکده دین و رسانه، دانشگاه صدا و سیما، قم، ایران Journal Article 2024 06 10 Objective: This research aims to investigate the authority (hujiyyah) and permissibility of imitation (taqlid) of Artificial Intelligence (AI) derived fatwas within Shi’i Jurisprudence (Fiqh). Given the expanding applications of AI in inference processes, this article seeks to answer the question: Can fatwas extracted by AI systems be relied upon from a religious legal perspective? Examining this is significant because we may witness the widespread use of this technology in deriving religious rulings in the future. Methodology: Using a descriptive-analytical (qualitative) method, relevant data concerning the process of ijtihad (independent legal reasoning), the qualifications of the mujtahid, and the foundations of the authority of a fatwa were gathered and analyzed from religious sources. The primary focus was on elucidating the scope of the directives permitting imitation (taqlid) to examine its inclusion or exclusion concerning Artificial Intelligence. Findings: Given the rule-based and systematic nature of ijtihad, Artificial Intelligence possesses the theoretical capacity to infer religious rulings. However, the authority of a mujtahid’s fatwa in Shi’i Fiqh is contingent upon the delegated authority (wilayah tafwidhah) from the Imams (A.S.), and the religious evidences do not clearly indicate the permissibility of imitating the independent fatwas of AI, or their implication remains doubtful. The utilization of AI as an auxiliary tool in the mujtahid’s inference process is evaluated as desirable and necessary. Discussion and Conclusion: Despite the technical possibility of ijtihad by Artificial Intelligence, its independent fatwas lack authority (hujiyyah) due to the lack of established religious authority (wilayah shar’iyyah) for AI. Nevertheless, employing AI within the framework of jurists’ inference processes is recommended as a transformative technology. هدف: این پژوهش با هدف بررسی حجیت و امکان تقلید از فتاوای هوش مصنوعی در فقه شیعه انجام شده است. با توجه به گسترش کاربردهای هوش مصنوعی در فرآیندهای استنباط، این مقاله به‌دنبال پاسخ به این پرسش است که آیا از نظر شرعی می‌توان به فتاوای مستخرج توسط سیستم‌های هوش مصنوعی اعتماد کرد؟ بررسی این موضوع از آن نظر اهمیت دارد که ممکن است در آینده شاهد استفاده گسترده از این فناوری در استنباط احکام شرعی باشیم. روش‌شناسی پژوهش: این پژوهش با روش اسنادی-تحلیلی (کیفی) و مراجعه به منابع دینی، داده‌های مرتبط با فرآیند اجتهاد، شرایط مجتهد، و مبانی حجیت فتوا گردآوری و تحلیل شد. تمرکز اصلی بر تبیین حدود دلالت ادله جواز تقلید بوده تا شمول یا عدم آن نسبت به هوش مصنوعی مورد بررسی قرار گیرد. یافته‌ها: هوش مصنوعی با توجه به ماهیت قاعده‌پذیر و ضابطه‌مند اجتهاد، از نظر تئوریک توانایی استنباط احکام را دارد؛ اما حجیت فتوای مجتهد در فقه شیعی مبتنی بر ولایت تفویض‌شده از سوی ائمه( است و مستندات شرعی، دلالتی بر جواز تقلید از فتاوای مستقل هوش مصنوعی ندارند یا دلالت آن‌ها محل تردید است. استفاده از هوش مصنوعی به‌عنوان ابزار کمکی در فرآیند اجتهاد فقیه، مطلوب و ضروری ارزیابی می‌شود. بحث و نتیجه‌گیری: با وجود امکان فنی اجتهاد توسط هوش مصنوعی، به‌دلیل عدم اثبات ولایت شرعی برای آن، فتاوای مستقل آن فاقد حجیت است؛ البته بهره‌گیری از هوش مصنوعی در چارچوب فرآیند استنباط فقیهان، به‌عنوان یک فناوری تحول‌آفرین توصیه می‌شود.

https://jrsm.qomirib.ac.ir/article_236363_4a11ae1cccdd5b8137b15d842269d025.pdf

دانشگاه صدا و سیما مطالعات دینی رسانه 2645-7695 7 27 2025 10 23 The Role of Media Representations in the Institutionalization of Pragmatism (Maslahat-andishi): A Qualitative Analysis of the Miraculous: Tales of Ladybug & Cat Noir Series نقش بازنمایی‌های رسانه‌ای در نهادینه‌سازی مصلحت‌اندیشی: تحلیل کیفی مجموعه دختر کفشدوزکی و پسر گربه‌ای 34 65 236353 10.22034/jmrs.2025.513794.1223 FA حامد ابراهیم‌مهر کارشناسی‌ارشد تولید سیما، دانشکده دین و رسانه، دانشگاه صداوسیما، قم، ایران علی رازی‌زاده استادیار گروه هنرهای رسانه‌ای، دانشکده دین و رسانه، دانشگاه صداوسیما، قم، ایران 0000-0001-9687-827X Journal Article 2025 03 24 Objective: The present study examines the role of animation in cultivating the audience’s pragmatism (maslahat-andishi). In today’s world, the influence of media, especially animations, in teaching and nurturing ethical values and skills has received significant attention. Pragmatism, as a universal value that is consistent across all human beings and inherent in every person’s nature, plays a fundamental and foundational role in shaping ethical and social values. The objective of this research is to analyze how the value of pragmatism is represented in this animation and to investigate its impact on children’s behavior. Methodology: The research method is directional qualitative content analysis, which analyzes the animation Miraculous: Tales of Ladybug & Cat Noir and examines how pragmatism is depicted in the narratives and characters. Findings: The present study indicates that animations effectively illustrate the process of cultivating pragmatism by showcasing various challenges and obstacles faced by the characters, demonstrating how external challenges can be resolved through pragmatic values and internal volition. Discussion and Conclusion: The research concludes that animations can teach pragmatism as a solution for resolving problems to children by utilizing engaging narratives and challenges, thereby laying the groundwork for the realization of other social and ethical values within them. هدف: پژوهش حاضر به بررسی نقش پویانمایی در پرورش مصلحت‌اندیشی مخاطب می‌پردازد. در دنیای امروز، اثرگذاری رسانه‌ها به‌ویژه پویانمایی‌ها، در آموزش و تربیت ارزش‌ها و مهارت‌های اخلاقی به‌طور چشمگیری مورد توجه قرار گرفته است. مصلحت‌اندیشی به‌عنوان یک ارزش جهانی که بین تمامی انسان‌ها یکسان است و در سرشت هر انسانی وجود دارد، نقش بنیادین و زمینه‌ساز را در شکل‌گیری ارزش‌های اخلاقی و اجتماعی ایفا می‌کند. هدف این پژوهش، تحلیل نحوه بازنمایی ارزش مصلحت‌اندیشی در این پویانمایی و بررسی تأثیر آن بر رفتار کودکان است. روش‌شناسی پژوهش: روش پژوهش از نوع تحلیل محتوای کیفی جهت‌دار است که به تحلیل پویانمایی دختر کفشدوزکی و پسر گربه‌ای پرداخته و چگونگی به تصویر کشیدن مصلحت‌اندیشی در داستان‌ها و شخصیت‌ها را بررسی می‌کند. یافته‌ها: پژوهش حاضر نشان می‌دهد که پویانمایی‌ها با نمایش چالش‌های مختلف و موانع پیش روی شخصیت‌ها، فرآیند پرورش مصلحت‌اندیشی را به‌طور مؤثر به تصویر می‌کشند و نشان می‌دهد چگونه می‌توان چالش‌های خارجی را با ارزش‌های مصلحت‌اندیشانه و اراده‌ درونی حل کرد. بحث و نتیجه‌گیری: پژوهش نشان می‌دهد پویانمایی‌ها می‌توانند با استفاده از داستان‌ها و چالش‌های جذاب، مصلحت‌اندیشی را به‌عنوان راه‌حلی برای حل مشکلات به کودکان آموزش دهند و در این فرآیند، زمینه‌ساز تحقق سایر ارزش‌های اجتماعی و اخلاقی در آن‌ها شوند.

https://jrsm.qomirib.ac.ir/article_236353_546363e85ee712cbda4fee8fd5b7cacf.pdf

دانشگاه صدا و سیما مطالعات دینی رسانه 2645-7695 7 27 2025 10 23 Explaining the Challenges of the Character Element in Writing Dramatic Works about the Infallibles (Maʿsūmīn) (A.S.) and Proposing Solutions تبیین چالش‌های عنصر شخصیت در نگارش آثار دراماتیک در مورد معصومین( و ارائه راهکار 66 88 236351 10.22034/jmrs.2025.236351 FA محدثه حسن پور کارشناسی ارشد ادبیات نمایشی، دانشکده دین و رسانه، دانشگاه صدا و سیما، تهران، ایران محسن کرمی استادیار گروه هنرهای رسانه‌ای، دانشکده دین و رسانه، دانشگاه صداوسیما، قم، ایران 0000-0003-3669-1029 Journal Article 2024 05 31 Objective: The primary objective of this research is to explicate the challenges related to the character element in writing dramatic works about the Infallibles (Maʿsūmīn) (A.S.) and to propose solutions for addressing them. Research Methodology: In this study, the collection of documents and research data was conducted through library-based research. The method and nature of the present study are descriptive–analytical, and within the category of descriptive research, it is classified as content analysis. Findings: In this research, one of the principal and fundamental elements of drama, namely character, was examined, and the challenges associated with it in relation to writing dramatic works about the Infallibles (A.S.) were identified and explicated one by one. Furthermore, through the analysis of content such as Qur’anic verses, narrations (riwāyāt), and existing scholarly sources in the fields of screenwriting and dramaturgy, efforts were made, as far as possible, to propose solutions to the identified challenges. Discussion and Conclusion: Portraying the lives of the Infallibles (A.S.) has been a major concern for many screenwriters and filmmakers, and addressing this subject has consistently encountered various obstacles. In recent years, some authors have published books and articles on these obstacles; however, on the one hand, most have examined the issue solely from a jurisprudential perspective, and on the other hand, they have focused only on the challenges of the character element without offering practical solutions. This research, while explicating the existing challenges related to the character element (in terms of transformability, existential dimensions, and visual representation) in writing dramatic works about the Infallibles (A.S.), also addresses the provision of solutions to some extent, with the aim of alleviating a substantial portion of the concerns and anxieties of screenwriters and directors. In this article, first, the character element in relation to the Infallibles (A.S.) was examined from the perspective of transformability (static versus dynamic character), and based on the six-stage theory of character transformation and the analysis of Qur’anic verses and narrations, it was demonstrated that transformation does occur in the Infallibles (A.S.), albeit in the form of ascension and spiritual perfection, and that depicting such transformation in film is permissible. The second challenge, concerning the depiction of the existential dimensions of the character of the Infallibles (A.S.) as the hero of the screenplay, was then explicated. Since portraying these figures as one-dimensional characters merely as ideals and exemplars is erroneous, the Infallibles (A.S.) should be positioned at the center of the narrative and introduced as dynamic and multidimensional heroes. Finally, the issue of the visual representation of the characters of the Infallibles (A.S.) in film was examined, and it was concluded that, from both religious and dramaturgical perspectives, this is permissible. هدف: هدف اصلی این پژوهش، تبیین چالش‌های عنصر شخصیت در نگارش آثار دراماتیک در مورد معصومین( و ارائه راهکار برای آن‌هاست. روش‌شناسی پژوهش‌: در این پژوهش، گردآوری اسناد و داده‌های تحقیق، به‌صورت کتابخانه‌ای انجام گرفته است و روش و ماهیت پژوهش حاضر، توصیفی-تحلیلی است و در رده تحقیق توصیفی، از نوع تحلیل محتوا جای می‌گیرد. یافته‌ها: در این پژوهش، یکی از عناصر اصلی و مهم از عناصر درام، یعنی شخصیت مورد بررسی قرار گرفته است و چالش‌های مرتبط با آن‌ در خصوص نگارش آثار دراماتیک در مورد معصومین( یک به یک کشف و تببین شد. همچنین با تحلیل محتواهایی مانند آیات و روایات و منابع علمی موجود در زمینه فیلمنامه‌نویسی و درام‌پردازی تا حد امکان به ارائه راهکار در زمینه چالش‌های کشف‌شده پرداخته شده است. بحث و نتیجه‌گیری: به تصویر کشیدن زندگی معصومین( دغدغه بسیاری از فیلمنامه‌نویسان و فیلمسازان بوده است و پرداختن به این امر همواره با موانعی همراه است. عده ای از نویسندگان در سال‌های اخیر به نشر کتب و مقالاتی در زمینه این موانع پرداخته‌اند، اما بیشتر آن‌ها از سویی فقط منظر فقهی این مسئله را بررسی کرده‌اند، و از سویی دیگر تنها به بررسی چالش‌های عنصر شخصیت‌پردازی پرداخته‌اند و راهکاری ارائه نکردند. این پژوهش ضمن تبیین چالش‌های موجود در عنصر شخصیت (از منظر تحول‌پذیری، ابعاد وجودی و به تصویر کشیدن آن) در نگارش آثار دراماتیک در مورد معصومین(، تا حدی به ارائه راهکار نیز پرداخته است تا بتواند بخش عمده‌ای از دغدغه و نگرانی فیلمنامه‌نویسان وکارگردانان را کاهش دهد. در این مقاله ابتدا عنصر شخصیت در رابطه با معصومین( از جنبه تحول‌پذیری (ایستا و پویا بودن شخصیت) مورد بررسی قرار گرفت و بر اساس نظریه تحول شش‌گانه شخصیت و بررسی آیات و روایات به اثبات رسید که تحول در معصومین( نیز شکل می‌گیرد، اما تعالی آن‌ها از نوع صعود و تعالی است و نشان دادن آن در فیلم بدون اشکال است. دومین چالش درباره نشان دادن ابعاد وجودی شخصیت‌پردازی معصومین( به‌عنوان قهرمان فیلمنامه مورد تبیین قرارگرفت. از آنجا که به تصویر کشیدن شخصیت تک‌بعدی به‌عنوان الگو و اسوه از این بزرگواران خطاست، باید معصومین( را در مرکز داستان و به‌صورت قهرمان پویا و چندبعدی معرفی کرد. در پایان نیز مسئله تصویری شدن شخصیت معصومین( در فیلم مورد بررسی قرار گرفت که از هر دو منظر دینی و درام‌پردازی بدون اشکال است.

https://jrsm.qomirib.ac.ir/article_236351_6fab45ffdaf4722b5809979831e8dd8c.pdf

دانشگاه صدا و سیما مطالعات دینی رسانه 2645-7695 7 27 2025 10 23 Components of Creating a Poetic Atmosphere in the Directorial Style of Mehdi Zamanpour Kiasari’s Documentary Films مولفه های خلق فضای شاعرانه در سبک کارگردانی مستند های مهدی زمانپور کیاسری 89 134 217479 10.22034/jmrs.2025.489709.1218 FA محمد جواد جعفری دانشجوی کارشناسی‌ارشد تولید سیما، گروه‌ هنر‌های رسانه‌ای، دانشکده دین و رسانه، دانشگاه صداوسیما، ملایر، ایران وحید حیاتی استادیار فلسفه هنر، گروه هنرهای رسانه‌ای، دانشکده دین و رسانه، دانشگاه صداوسیما، قم، ایران Journal Article 2024 11 23 Objective: This article aims to identify the components of a poetic atmosphere within the directorial code of Mehdi Zamanpour Kiasari’s works and to provide a practical understanding of these techniques. Research Methodology: This study is written using a descriptive–analytical method with a neo-formalist critical approach. In other words, while the method of analyzing the findings in this article is descriptive, since the object of study is a cinematic film, its critique is conducted using the neo-formalist approach. Findings: Poetry consists of four fundamental elements: thought, imagination, rhythm, and emotion. Poetic cinema is a form of cinema that, in its form and narrative, approaches these characteristics and blends realism with emotional content. The technical and objective representation of this claim, using the neo-formalist method in examining poetic schools and styles as well as filmmakers associated with poetic cinema, reveals four shared characteristics: (1) the use of non-professional actors, (2) filming in natural locations, (3) natural lighting, and finally, a simple narrative, which in a sense constitutes a protest against classical Hollywood cinema. Discussion and Conclusion: Zamanpour Kiasari has likewise succeeded in creating a poetic atmosphere through the correct repetition of these formulas. In the domain of directing, by employing découpage based on mise-en-scène, the use of static frames, directing performances from non-professional actors, natural lighting, minimalist mise-en-scène, traditional sets and costumes, event-based and occurrence-driven direction, and a figurative mode of expression, he has created simple yet profound emotional moments and has imbued his works with a poetic sensibility. هدف: این مقاله با هدف کشف مؤلفه‌های فضای شاعرانه در رمزگان کارگردانی آثار مهدی زمانپور کیاسری و آشنایی کاربردی با این تکنیک‌ها نگاشته شده است. روش‌شناسی پژوهش: این پژوهش با روش توصیفی-تحلیلی و رویکرد نقادانه نئوفرمالیستی نگاشته شده است. به‌عبارت دیگر روش تحلیل یافته‌ها در این مقاله توصیفی است، اما از آنجا که مورد مطالعه یک فیلم سینمایی است، نقد آن به شیوه نئوفرمالیستی انجام شده است. یافته‌ها: شعر دارای چهار عنصر اساسی اندیشه، تخیل، آهنگ و احساس است، و سینمای شاعرانه، سینمایی است که در فرم و روایت خود، به این خصوصیات نزدیک شده و واقع‌گرایی را با محتوای عاطفی درهم‌می‌آمیزد. بازنمایی تکنیکی و عینی این ادعا با استفاده از روش نئوفرمالیستی در بررسی مکاتب و سبک‌های شاعرانه و فیلمسازانی که به سینمای شاعرانه تعلق دارند، حاوی 4 ویژگی مشترک است که عبارتند از: 1. استفاده از نابازیگر؛ 2. فیلمبرداری در مکان‌های طبیعی؛ 3. نورپردازی طبیعی؛ و 4. داستانی ساده،که به‌نوعی اعتراضی علیه سینمای کلاسیک محصول هالیوود است. بحث و نتیجه‌گیری: زمانپور کیاسری نیز با تکرار درست این فرمول‌ها در خلق فضایی شاعرانه موفق بوده است. او در بخش کارگردانی با استفاده از تکنیک دکوپاژ بر پایه میزانسن، استفاده از قاب‌های ایستا، بازی گرفتن از نابازیگران، نورپردازی طبیعی، میزانسن‌های مینی‌مال، صحنه و لباسی سنتی، کارگردانی بر اساس رخداد و رویداد و بیان کنایی، لحظه‌های عاطفی ساده اما عمیقی را خلق کرده و به آثار خود، رنگ‌و‌بوی شاعرانه بخشیده است.

https://jrsm.qomirib.ac.ir/article_217479_ba1c4f608bfc4c180bd18d5727bbfa94.pdf

دانشگاه صدا و سیما مطالعات دینی رسانه 2645-7695 7 27 2025 10 23 Re-creation of Religious Texts in Contemporary Media: Strategies for Adapting the Qur’an and Hadith بازآفرینی متون دینی در رسانه‌های معاصر: راهبردهایی برای اقتباس از قرآن و حدیث 177 135 236360 10.22034/jmrs.2025.540063.1230 FA احمد زرنگار استادیار گروه معارف اسلامی، دانشگاه صدا و سیما، تهران، ایران جهاندار امیری استادیار گروه ژورنالیسم و خبر، دانشکده ارتباطات ورسانه، دانشگاه صدا و سیما، تهران، ایران 0009-0002-7951-6300 امیرجسین مازندرانی دانشجوی کارشناسی ارشد تهیه‌کنندگی رادیو، گروه رادیو، دانشکده تولید، دانشگاه صدا و سیما، تهران، ایران Journal Article 2025 08 10 Objective: In the era of new media, religious texts—especially the Holy Qur’an—are no longer reread solely within traditional written contexts, but are re-created in visual, cinematic, and digital formats. The objective of this article is to examine the methods of re-creating religious texts (particularly the Qur’an and Hadith) in contemporary media and to identify their capacities for conveying religious concepts in today’s world, in light of the challenges of fidelity to the sacred text and artistic innovation. Research Methodology: Using the qualitative meta-synthesis method, 22 related studies (from Islamic and Christian sources) in the field of media and religion were subjected to critical analysis. The theoretical framework of the study is based on narrative theory. Findings: Transposition of Qur’anic narratives into the contemporary era while preserving their ethical core (such as reconstructing the story of Joseph in the form of a modern family drama). Thematic narration: focusing on the universal concepts of the Qur’an (justice, resistance) without direct reference to specific characters. New media forms: employing animation, virtual reality (VR), and non-linear narration to convey spiritual experiences. Intertextual approach: a creative dialogue between the Qur’an and philosophical or mythological texts (such as juxtaposing the story of Job with the myth of Sisyphus). Ethical–artistic frameworks: observing the sanctity of sacred texts through indirect techniques (symbolism, involvement of religious institutions in production). Discussion and Conclusion: Religious storytelling in contemporary media is a meaning-making process that, by balancing fidelity to the sacred text with artistic creativity, enables the reconstruction of religious experience for the contemporary audience. The success of these approaches depends on a profound understanding of religious texts, cultural sensitivity, and the intelligent use of media capacities. هدف: در عصر رسانه‌های نوین، متون دینی به‌ویژه قرآن کریم، دیگر تنها در بسترهای مکتوب سنتی بازخوانی نمی‌شوند، بلکه در قالب‌های تصویری، سینمایی و دیجیتال بازآفرینی می‌گردند. هدف این مقاله بررسی شیوه‌های بازآفرینی متون دینی (به‌ویژه قرآن و حدیث) در رسانه‌های معاصر و شناسایی ظرفیت‌های آن‌ها برای انتقال مفاهیم دینی در جهان امروز با توجه به چالش‌های وفاداری به متن مقدس و نوآوری هنری است. روش‌شناسی پژوهش: با بهره‌گیری از روش کیفی فراترکیب (Meta-Synthesis)، 22 پژوهش مرتبط از منابع اسلامی و مسیحی در حوزه رسانه و دین مورد تحلیل انتقادی قرار گرفت. چارچوب نظری پژوهش مبتنی بر نظریه روایت‌شناسی است. یافته‌ها: یافته‌های حاصل از پژوهش عبارتند از: 1. انتقال روایت‌های قرآنی به زمان معاصر با حفظ هسته اخلاقی (مانند بازسازی داستان یوسف در قالب درام خانوادگی امروزی)؛ 2. روایت تماتیک: تمرکز بر مفاهیم جهان‌شمول قرآن (عدالت، مقاومت) بدون ارجاع مستقیم به شخصیت‌ها؛ 3. فرم‌های نوین رسانه‌ای: استفاده از انیمیشن، واقعیت مجازی (VR) و روایت غیرخطی برای انتقال تجربیات معنوی؛ 4. رویکرد بینامتنی: گفت‌وگوی خلاقانه قرآن با متون فلسفی/اسطوره‌ای (مانند تقابل داستان ایوب با اسطوره سیزیف)؛ 5. چارچوب‌های اخلاقی-هنری: رعایت حریم قداست متون با تکنیک‌های غیرمستقیم (نمادپردازی، مشارکت نهادهای دینی در تولید). بحث و نتیجه‌گیری: روایت‌پردازی دینی در رسانه‌های نوین، فرآیندی معناپردازانه است که با توازن بین وفاداری به متن مقدس و خلاقیت هنری، امکان بازسازی تجربه دینی برای مخاطب معاصر را فراهم می‌کند. موفقیت این رویکردها مستلزم شناخت عمیق متون دینی، حساسیت فرهنگی و بهره‌گیری هوشمندانه از ظرفیت‌های رسانه‌ای است.

https://jrsm.qomirib.ac.ir/article_236360_e3e8635e67d71c0e1e74149e3c2d020f.pdf

دانشگاه صدا و سیما مطالعات دینی رسانه 2645-7695 7 27 2025 10 23 Semiotic Analysis of Religious and Islamic Elements in the Digital Game “Qur’anic Tales” تحلیل نشانه‌شناختی عناصر دینی و اسلامی در بازی دیجیتالی «قصه‌های قرآنی» 180 214 236348 10.22034/jmrs.2025.456658.1178 FA سمانه کریمی دانشجوی دکتری گروه مطالعه رسانه، دانشکده تولید، دانشگاه صدا و سیما، تهران، ایران Journal Article 2024 05 30 Objective: The present study seeks to analyze the aforementioned game from a semiotic perspective, examining the presence of explicit and implicit signs and religious elements in both form and content, and to assess the extent of its success in representing and transmitting religious concepts within the context of new media. Research Methodology: The research method involves library-based data collection and employs a qualitative descriptive–analytical approach in terms of both form and content. Findings and Conclusion: The attention paid to graphics, the manner of character illustration, the use of colors related to the subject matter, the appropriate reliance on Qur’anic stories, the simplification of content for a child audience, engaging the audience in participation and progression within the game, accompanying the narrative, and the use of various illustration styles and the execution of appealing details constitute the strengths of the game. Conversely, weak advertising in introducing the game, technical bugs, audience dissatisfaction due to limited or lack of access to certain stories and sections, and the failure to utilize the potential for expanding stages and designing new sections are identified as its weaknesses. هدف: در پژوهش پیش رو تلاش بر آن است تا بازی «قصه‌های قرآنی برای کودکان» از منظر نشانه‌شناسی، به لحاظ وجود نشانه‌های صریح و ضمنی و عناصر دینی در فرم و محتوا مورد تحلیل قرار گیرد و میزان موفقیت آن در نمایش و انتقال مفاهیم دینی در بستر رسانه‌های نوین بررسی گردد. روش‌شناسی پژوهش: روش پژوهش گردآوری اطلاعات به‌شکل کتابخانه‌ای، و روش کیفی توصیفی-تحلیلی به لحاظ فرم و محتواست. یافته‌ها و نتیجه‌گیری: گرافیک مورد توجه، نحوه تصویرسازی شخصیت‌ها، استفاده از رنگ‌های مرتبط با موضوع، تکیه درست بر داستان‌های قرآنی و ساده‌سازی محتوا برای مخاطب کودک، درگیر کردن مخاطب برای شرکت و پیشبرد بازی و همراه شدن با داستان و استفاده از سبک‌های مختلف تصویرسازی و اجرای جزئیات جذاب از نقاط قوت بازی، و تبلیغات ضعیف در راستای معرفی بازی، باگ‌های اجرایی و نارضایتی مخاطبان از دسترسی پایین و یا عدم دسترسی به برخی داستان‌ها و بخش‌های آن، همچنین عدم استفاده از ظرفیت گسترش مراحل و طراحی بخش‌های جدید از نقاط ضعف این بازی است.

https://jrsm.qomirib.ac.ir/article_236348_b57bb51a035311d2a420084a6d5a6ae6.pdf