دانشگاه صدا و سیما مطالعات دینی رسانه 2645-7695 مقالات آماده انتشار 2025 12 16 A comparative study of the function of mise-en-scène for the portrayal of the innocent in the series Imam Ali and the film Muhammad Rasulullah مطالعه مقایسه‌ای کارکرد میزانسن برای نمایش معصوم در سریال امام علی(ع) و فیلم محمد رسول‌الله(ص) 236352 10.22034/jmrs.2025.492167.1219 FA علی رازی‌زاده استادیار گروه هنرهای رسانه‌ای، دانشکده دین و رسانه، دانشگاه صداوسیما، قم، ایران 0000-0001-9687-827X سید علیرضا حسنی کارشناسی‌ارشد تولید سیما، گروه هنرهای رسانه‌ای، دانشکده دین و رسانه، دانشگاه صداوسیما، قم، ایران Journal Article 2024 12 04 Objective: The objective of this research is to conduct a comparative study of the function of mise-en-scène in depicting the infallible characters in two prominent works of cinema and television, namely the Imam Ali (peace be upon him) series and the Muhammad (peace be upon him) film. The present research examines the methods of utilizing visual and motion elements such as set design, costume design, lighting, and facial features in representing the infallibles. Research Methodology: In this research, a comparative analysis of the use of mise-en-scène in the two aforementioned works has been conducted. Data has been collected through observation and analysis of the scenes and visual and motion aspects of both works. The central approach in this method is the neoformalist approach to determine the strengths and weaknesses of the director in using mise-en-scène in both works. Findings: The results of the analysis show that in the Imam Ali series, the director has focused more on visual aspects such as set design, costumes, and lighting, but the use of facial features and other mise-en-scène components in this work is weak. This series has made less use of the more complex aspects of mise-en-scène and has paid more attention to simpler visual aspects. While in the film Muhammad Rasoolullah, the director was able to use all the tools of mise-en-scène effectively, especially in the set design and lighting that effectively highlighted the spiritual characteristics of the infallible characters and added to its impact. Conclusion: According to this research, the film Muhammad Rasoolullah is an outstanding example of the comprehensive and effective use of mise-en-scène in depicting infallible characters. This is while the series Imam Ali (peace be upon him) and other television works are currently in a stage of developing the use of mise-en-scène to depict religious characters. The present study deals with the evolution of this tool in cinema and television and its impact on audience perception. هدف: هدف این پژوهش مطالعه مقایسه‌ای کارکرد میزانسن در نمایش شخصیت‌های معصوم در دو اثر شاخص سینما و تلویزیون، یعنی سریال امام علی علیه‌السلام و فیلم محمد رسول‌الله صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم است. پژوهش حاضر به بررسی شیوه‌های بهره‌گیری از عناصر بصری و حرکتی همچون طراحی صحنه، طراحی لباس، نورپردازی و چهره‌پردازی در بازنمایی معصومان می‌پردازد. روش‌شناسی پژوهش‌: در این پژوهش، تحلیل مقایسه‌ای از نحوه استفاده از میزانسن در دو اثر مذکور انجام شده است. داده‌ها از طریق مشاهده و تحلیل صحنه‌ها و جنبه‌های بصری و حرکتی هر دو اثر جمع‌آوری شده است. رویکرد محوری در این روش نیز، رویکرد نئوفرمالیستی است تا نقاط قوت و ضعف کارگردانی در استفاده از میزانسن در هر دو اثر مشخص شود. یافته‌ها: نتایج تحلیل‌ها نشان می‌دهند که در سریال امام علی علیه‌السلام، کارگردان بیشتر بر جنبه‌های بصری نظیر طراحی صحنه، لباس و نورپردازی تمرکز کرده است، اما استفاده از چهره‌پردازی و سایر اجزای میزانسن در این اثر کم‌رنگ است. این سریال از ابعاد پیچیده‌تر میزانسن کمتر بهره برده و بیشتر به جنبه‌های بصری ساده‌تری توجه داشته است. در حالی که در فیلم محمد رسول‌الله صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم، کارگردان توانسته از تمامی ابزارهای میزانسن به‌طور مؤثر استفاده کند، به‌ویژه در طراحی صحنه و نورپردازی که به‌طور مؤثری ویژگی‌های معنوی شخصیت‌های معصوم را برجسته ساخته و بر تأثیرگذاری آن افزوده است. نتیجه‌گیری: بر اساس این پژوهش، فیلم محمد رسول‌الله نمونه‌ای برجسته از استفاده جامع و مؤثر از میزانسن در نمایش شخصیت‌های معصوم به شمار می‌آید. این در حالی است که سریال امام علی علیه‌السلام و دیگر آثار تلویزیونی در حال حاضر در مرحله‌ای از توسعه استفاده از میزانسن برای نشان دادن شخصیت‌های مذهبی قرار دارند. پژوهش حاضر به روند تحول این ابزار در سینما و تلویزیون و تأثیر آن بر درک مخاطبان می‌پردازد.